Een korte inleiding over het ontstaan van de FEN.

 

FEN LOGO MOOI

Op 20 juni 1970 vond te Essen, Duitsland de officiële oprichtingsvergadering plaats van de Federatie Europese Narren. Voordien, en dit sinds 1968 werden er tussen Duitse, Nederlandse en Belgische carnavalsverenigingen al contacten gelegd met de bedoeling een Europees gerichte Carnavalsorganisatie op te richten. In 1969 werden de reeds gelegde contacten en belangen te groot dat mede daardoor de naam van D.E.K.V. naar B.E.K.V. Bund Europäisch Karnevals-Verband e.V. werd gewijzigd. Datzelfde jaar vond ook het eerste contact plaats tussen B.E.K.V. en de "Freundenkreis Europäischer Narrenzunfte e.V.", afgekort F.E.N.
Laatstgenoemde organisatie bestond al in het zuiden van het toenmalige West-Duitsland.

Na een eerste verkennend gesprek tussen de organisaties, bleek dat er hen in feite niets meer in de weg stond om tot een fusie over te gaan. Allen streefden immers dezelfde principes na, en toen al reeds Europees. De leiding van de nieuwe Federatie Europese Narren werd sedert haar oprichtingsvergadering in 1970 waargenomen door het zogenaamde Internationaal-Praesidium, onder het eerste voorzitterschap van de Heer Walter KLANERT (Duitsland).

Jarenlang werd op toerbeurt het Internationaal-Praesidium door een der drie landen waargenomen. Sindsdien heeft F.E.N. zich zowel in Duitsland, als in Nederland maar ook in België vrij sterk ontwikkelt. Voor de definitieve contacten met Wallonië moest gewacht worden tot in 1976. In de loop van de maand augustus 1978, werd ter gelegenheid van een Buitengewone Algemene Vergadering te Leuven besloten F.E.N. België op te splitsen in F.E.N. Vlaanderen en F.E.N. Wallonië. Deze beslissing werd genomen nadat een delegatie van F.E.N. België ontvangen werd op het Ministerie van Nederlandse Cultuur. België en werd op cultureel vlak geregionaliseerd.
F.E.N. Vlaanderen en F.E.N. Wallonië kregen nieuwe besturen en afzonderlijke statuten. F.E.N. Vlaanderen kende, naast Nederland, ondertussen op zich een zeer sterke groei. Het aantal aangesloten verenigingen was in 1979 opgelopen tot boven de 100. Er drong zich zowel in België als ook in Nederland de wens tot een nieuwe gespreide organisatie op wat uiteindelijk de aanzet werd naar provinciaal en/of regionaal gestructureerde afdelingen.

Elke provinciaal regio afdeling werd dus een ondergeschikte afdeling van de F.E.N. landelijke organisaties. F.E.N. België maakte binnen hun organisatie naast een raad van bestuur, provinciale besturen. Nederland maakte een vergelijkbare vorm, maar noemden het hoogste bestuursdeel het Hoofdbestuur en in de gewesten Regiobesturen. Duitsland had al lang gekoppeld aan hun deelstaten zogenaamde landesverbanden georganiseerd. Zij waren dan in eerste aanzet ook als voorbeeld voor de organisatievorm die naar men dacht het beste aansloot bij de Europese samenwerking tussen de verschillende organisaties.
De eerste gedachte was om de regio’s te koppelen aan de provinciegrenzen, door de relatief kleine provincies in Nederland is gekozen voor een meer gewestvorm waarin Nederland in 5 regio’s werd opgedeeld met een eigen regiobestuur t.w. Regio Midden, Noord, Oost, Zuid en West.